Tłumaczenie wspomagane maszynowo; nazwy przedmiotów z gry mogą pozostać w języku angielskim.
Znajdź pierwszą interakcję z zasilaniem i odróżnij obowiązkowe kroki od pozostałych napraw w okolicy.
Od budki telefonicznej do zasilania
Po awarii, przewodnik na początku każe wykonać narzędzie Scrap z 2 metali i złamać zamek budki telefonicznej. Metal jest dostępny w skrzyniach za peronem pociągu. Generator znajduje się nad peronem; pobliska zamarznięta bateria może zostać uwolniona i włożona.
Traktuj to jako krótki ciąg celów, a nie jako prośbę o naprawę wszystkich widocznych elementów. Przeczytaj następne zadanie po każdej interakcji. Gdy gra przechodzi dalej, wykonaj ten wymóg zanim wydasz materiały na inny zepsuty obiekt.
Znajdź pantograf
Pantograf o żądanie znajduje się na dachu pociągu pod szklaną markizą. Po tej interakcji sprawdź uszkodzony sprzęt wewnątrz. Prace interfonowe prowadzą do okablowania na podłodze peronu; patrząc tylko na sam telefon, można nie zauważyć celu naprawy.
Gdy zadanie zleca ci inspekcję sprzętu, podejdź do każdego oznaczonego komponentu. Łatwo jest zebrać materiały do maszyny zanim gra zarejestruje inspekcję, która ją wprowadza. Sprawdź dziennik przed kolejną wyprawą po zaopatrzenie.
Przygotuj listę napraw
Korzystaj z bieżących podpowiedzi naprawczych, aby sporządzić krótką listę materiałów. Trzymaj każdą maszynę na osobnej linii, aby móc ukończyć jedną przydatną naprawę, zamiast rozrzucać zapasy na kilka niedokończonych projektów.
Jeśli jeden składnik blokuje kilka maszyn, skup się na kolejnej wyprawie po ten składnik. Po powrocie do pociągu wydaj go zgodnie z wybranym zadaniem przed wyjściem. Dzięki temu nie musisz zmieniać planów za każdym razem, gdy inny zepsuty przedmiot przykuje twoją uwagę.
Jeśli pociąg wydaje się cię uwięzić
Patche na tydzień premierowy dotyczyły zasięgu drzwi pociągu, obsługi drzwi z przedmiotami noszonymi oraz problemów z kamerą wokół lampy pociągu. Zainstaluj aktualną wersję, zanim potraktujesz te objawy jako zamierzone mechaniki zagadek.
W przypadku utrzymującego się problemu odłóż przedmiot na wolnej przestrzeni i dokładnie opisz, gdzie postać utknęła. Sprawdź, czy problem dotyczy ruchu, kamery, drzwi czy celu, który nie został zaktualizowany; to różne błędy i wymagają innych dowodów.
Przed opuszczeniem strefy otwarcia
Potwierdź, że wiesz, które obiekty działają, a które wymagają naprawy. Wybierz punkt orientacyjny na zewnątrz pociągu i określ kolejny cel. Nie musisz pamiętać każdego rekwizytu; potrzebujesz niezawodnej trasy powrotnej i jednej wyraźnej kolejnej akcji.
Ustal, by następna wizyta naprawcza była specyficzna
Gdy dwie naprawy mają ten sam składnik, zaznacz ilość względem naprawy, do której należa. Lista, która mówi jedynie o przewodach, może sprawić, że wrócisz z wystarczającą ilością na jedną maszynę, podczas gdy mentalnie przydzielasz ten sam stos do innej.
Sprawdź prompt naprawy bezpośrednio na samym podłożu, zwłaszcza gdy obiekt ma więcej niż jedno uszkodzone miejsce. Gdy obiekt zaakceptuje materiały, sprawdź, czy wymaga osobnej aktywacji. System zasilany, naprawiona armatura i ukończony cel to powiązane obserwacje, ale nie identyczne.
Wykorzystaj pracujący pociąg jako miejsce do przygotowania się na kolejną wyprawę. Przejrzyj razem materiały, wybór narzędzi i dokładny kolejny cel. Jeśli nie możesz powiedzieć, co zakończy wyprawa, poświęć jeszcze chwilę na przeczytanie aktualnych wymagań przed wyjazdem.
Traktuj pociąg jako zestaw oddzielnych projektów
Uszkodzone wnętrze może skłonić cię do traktowania każdej uszkodzonej armatury jak ogromnej naprawy. Podziel ją na poszczególne przedmioty, które gra prosi cię o sprawdzenie. Dla każdego z nich zanotuj, czy zidentyfikowałeś wymagania, dostarczyłeś je i potwierdziłeś wynik. To zamienia wizualnie zatłoczoną przestrzeń w listę do opanowania.
Główne projekty postępu i przygotowań powinny być widoczne, ale oddzielne. Interakcja z fabułą może być kolejnym obowiązkowym krokiem, a przydatny element wspiera późniejsze wyprawy. Właściwy priorytet zależy od tego, co obecnie powstrzymuje cię przed wykonaniem kolejnego zadania. Nie zakładaj, że każda opcjonalna naprawa musi być ukończona, zanim będziesz mógł kontynuować, ani że przydatna naprawa przygotowawcza może zawsze czekać w nieskończoność.
Prosty wpis projektu może odczytać nazwę obiektu, brakujące wejście, kolejną interakcję. Unikaj wpisu tylko "repair train", które nic nie mówi po powrocie ze zbiórki. Celem jest przyjście do konkretnego komponentu i poznanie, gdzie on należy.
Gdy projekt zadziała, zaznacz go ukończonego w notatce. Sprawdzaj go ponownie tylko wtedy, gdy jego zachowanie później da Ci powód. Ponowne sprawdzanie każdego gotowego elementu przy każdym powrocie powoduje zamieszanie i utrudnia zauważenie niedokończonego projektu.
Odróżnić przywracanie zasilania od innych niedokończonych interakcji
Gdy otoczenie zmienia się po akcji związanej z zasilaniem, obserwuj, co faktycznie stało się użyteczne. Zmiana wizualna może wskazać, że coś się wydarzyło, nie ustalając, że każda pobliska oprawa jest gotowa. Podejdź do potrzebnego obiektu i sprawdź jego obecny stan.
Jeśli jedno urządzenie działa, a inne nie, ta różnica zawęża problem. Drugie może nadal wymagać własnej naprawy, wejścia lub aktywacji pokazanej przez interfejs. Powtarzanie całej wcześniejszej sekwencji zasilania nie jest najbardziej pouczającym pierwszym testem.
Jeśli oczekiwany system nie wykazuje zmian, porównaj ostatnią akcję z aktywnym celem. Czy przeniosłeś żądany obiekt we właściwe miejsce i czy rozmieszczenie się zakończyło? Opisz, co jest zainstalowane, a nie co zamierzałeś zainstalować. Komponent przenoszony i zaakceptowany to różne stany.
Nie zakładaj konkretnego zachowania elektrycznego tylko dlatego, że miałoby to sens w rzeczywistości. Podążaj za aktualną interakcją i widocznym rezultatem gry. Ten przewodnik opisuje powyższe zweryfikowane punkty orientacyjne; nie dodaje ukrytych przełączników ani wymyślonych reguł obwodów, by wyjaśnić niepewny ekran.
Przydziel materiały do jednej naprawy przed rozpoczęciem kolejnej
Sprawdź aktualne wymagania dla wybranego projektu, a następnie zarezerwuj te dane w notatce planistycznej. Jeśli inne urządzenie używa tego samego materiału, nie licz ponownie zarezerwowanej ilości. To najczęstszy powód, dla którego obiecująca podróż dostaw może sprawić, że każda naprawa jest tuż przed ukończeniem.
Rozważ hipotetyczną parę napraw. Jedna wymaga dwóch jednostek wspólnego składnika, druga pięciu, a ty masz sześć. Po ukończeniu mniejszej zostają cztery na większe, więc nadal potrzebujesz kolejnej jednostki. Ukończenie większego zostaje jedna na mniejszą. Żadne zamówienie nie eliminuje niedoboru; wybór powinien zależeć od tego, który efekt pracy pomoże ci następny.
Wykorzystaj rzeczywiste ilości gry jako swój prawdziwy plan. Przykład pokazuje, dlaczego zakończenie projektu i prawie ukończenie dwóch projektów przynoszą różne rezultaty. Funkcjonalna placówka może być używana i oceniana. Dwa niedokończone obiekty nadal wymagają uwagi, nie rozwiązując potrzeby, która cię skłoniła do zebrania.
Gdy składnik jest przetwarzany zamiast surowego, sprawdź jego wynik w przepisie przed obliczeniem przejazdu. Zachowaj przygotowaną ilość oddzielnie od ilości surowej potrzebnej. Zapobiega to drugiemu rodzajowi podwójnego liczenia, gdzie materiał oczekujący na konwersję jest mentalnie traktowany jako gotowy do instalacji.
Rozpoznaj cel naprawy, gdy kilka komponentów się nakłada
Cel może nazwać duże urządzenie, podczas gdy jego interakcja naprawcza należy do małego komponentu. Sprawdź okoliczne części i obserwuj prompt. Jeśli sformułowanie zmienia się podczas przesuwania celowania, zidentyfikuj prompt odpowiadający aktualnemu zadaniu.
Nie polegaj wyłącznie na kierunku kamery na zrzucie ekranu. Kąty podejścia mogą sprawić, że element podłogi, panel boczny lub oprawa będą wyglądać jak należące do obiektu za nimi. Użyj podpowiedzi i pobliskiego punktu orientacyjnego razem. Daje to powtarzalny cel, gdy wrócisz z materiałami.
Po zaakceptowaniu przez naprawę jego wejść, poszukaj zmienionej interakcji lub nowo dostępnej akcji. Jeśli zadanie pozostaje aktywne, przeczytaj, czego teraz żąda, zanim zbierzesz kolejne. Urządzenie, które z jednej strony nadal wygląda na uszkodzone, może mimo wszystko wykonać konkretny etap, podczas gdy inna część czeka na uwagę.
Gdy nie jesteś pewien, zapisz sformułowania przed i po. To przydatny sposób na oddzielenie nieudane końcowej aktywacji od wymaganego materiału, który nigdy nie został zaakceptowany. Ułatwia też prośbę o pomoc niż opisywanie całego pociągu jako wciąż zepsutego.
Przygotuj zwrot przed noszeniem niewygodnego przedmiotu
Niektóre interakcje otwierające polegają na przesuwaniu fizycznych przedmiotów, a nie tylko dodawaniu przedmiotów do ekwipunku. Zanim zdecydujesz się na przejście, spójrz na trasę do pociągu lub w stronę celu. Zidentyfikuj każde otwarcie, gdzie widok lub kształt obiektu mogą utrudniać pozycjonowanie.
Nosz jeden przedmiot na raz, gdy to pozwala na zrozumienie zadania. Jeśli musisz się przesunąć, zatrzymaj się w wolnej przestrzeni i sprawdź, w którą stronę leży cel. Unikaj układania kilku luźnych przedmiotów w miejscu, przez które zamierzasz przejść dalej.
Jeśli drzwi zachowują się nieoczekiwanie, odróżnimy przedmiot noszony od postaci. Czy obiekt zatrzymał się, czy drzwi się zamknęły, czy postać stała się niezdolna do ruchu? Te obserwacje sugerują inne testy. Odłożenie przedmiotu na bok, gdy jest to stosowne, pozwala ustalić, czy trudność podąża za obiektem, czy pozostaje przy drzwiach.
Udokumentowane poprawki startowe podają konkretne przykłady problemów fizycznych, ale nie ustanawiają uniwersalnego obejścia. Zachowaj stan dotknięty dla raportu, jeśli problem się powtórzy. Nie przepychaj tego samego obiektu wielokrotnie przez to samo otwarcie, dodając więcej luźnych elementów do sceny.
Każdy powrót traktuj jako krótki przystanek do przygotowania
Po powrocie z wymaganym materiałem dokończ wybraną naprawę przed otwarciem kolejnego projektu. Potwierdź wynik, a następnie sprawdź przygotowania potrzebne do kolejnego wyjścia. Dzięki temu zwrot nie przerodzi się w długi okres nieplanowanego przestawiania zapasów.
Podejmuj decyzję o kolejnym zadaniu dopiero wtedy, gdy bieżący wynik jest jasny. Działający przyrząd może zmienić to, co musisz zebrać lub jak daleko jesteś w stanie podróżować. Jeśli naprawa nie zadziałała, zidentyfikuj niezgodność, póki podróż jest jeszcze świeża w pamięci.
Utrzymuj proces krótki: dostarcz, potwierdź, przygotuj, wybierz następne działanie. Kolejność ma znaczenie, ponieważ każdy krok dostarcza informacji dla następnego. Wybranie nowego, odległego celu przed potwierdzeniem maszyny, na której zamierzałeś polegać, może później powodować niepotrzebne przerwy.
Nie musisz optymalizować każdej wizyty. Niezawodna rutyna, którą możesz zapamiętać, jest lepsza niż rozbudowany plan, który porzucasz za każdym razem, gdy historia się zmienia. Dostosuj go, gdy nowy obiekt lub wymaganie da ci konkretny powód.
Diagnozuj zatrzymane otwarcie, nie tracąc biegu.
Zacznij od ostatniego celu, który wiesz, że został ukończony. Przeczytaj bieżące zadanie i zidentyfikuj pierwszą akcję, której gra nie może rozpoznać. Pozostaw diagnozę w tym miejscu. Odtwarzanie wszystkiego w myślach od otwierającej scenki może zaciemnić znacznie mniejszy problem.
Sprawdź, czy niezgodność dotyczy obiektu, wejścia czy przejścia stanu. Problem z obiektem oznacza, że nie możesz znaleźć lub wybrać celu. Problem z wejściem oznacza, że oczekiwana akcja nie następuje. Problem ze stanem oznacza, że akcja wydaje się zakończona, ale cel nie zmienia się. Te opisy dają przydatną strukturę przewodnikowi lub raportowi wsparcia.
Jeśli problem odpowiada udokumentowanej poprawce uruchomienia, zweryfikuj zainstalowaną aktualizację przed ponowną próbą. Jeśli problem nadal występuje, opisz wynik, zamiast wielokrotnie odtwarzać stare instrukcje. Zachowaj używalny zapis lub dotknięty stan, jeśli to możliwe; ponowne uruchomienie to znacząca utrata postępów i nie powinno być automatyczną odpowiedzią na jedno niejasne polecenie.
Przed zakończeniem sesji zapisz dokładną niedokończoną akcję oraz wszelkie testy, które już wykonałeś. Po powrocie możesz wznowić dochodzenie w tym punkcie. Nawet gdy problem wymaga później łatki, jasne zapisanie zapobiega spędzaniu kolejnego wieczoru na powtarzaniu tych samych nieinformacyjnych prób.
Zachowaj kartę wyjścia na następną sesję.
Karta odlotu to krótka notatka, a nie funkcja gry. Zapisz kolejny cel, narzędzie lub komponent, które musisz jeszcze dokończyć, oraz punkt orientacyjny, którego użyjesz po powrocie. Trzymaj ją obok zapisanych informacji o sesji, aby móc wznowić bez ponownego otwierania wszystkich podpowiedzi naprawczych.
Na przykład przydatna notatka może mówić, że dany element już działa, jeden nazwany komponent nadal potrzebuje materiału, a następne połączenie pobierze ten materiał z już zidentyfikowanego obiektu. Unikaj dodawania ilości z pamięci, jeśli ich nie zanotowałeś; zostaw przypomnienie, aby zamiast tego sprawdzić prompt.
Po powrocie po aktualizacji traktuj kartę jako zapis tego, co wiedziałeś w danym momencie. Sprawdź aktualny cel i zmień kartę, jeśli gra teraz wymaga czegoś innego. Jest to szczególnie cenne w Early Access, gdy pamiętanie, dlaczego się zatrzymałeś, może być równie ważne jak miejsce, gdzie się zatrzymałeś.
Po wykonaniu kolejnej czynności odłóż kartę, zamiast gromadzić strony przestarzałych instrukcji. Twoja notatka powinna opisywać kolejną decyzję, a nie zachowywać wszystkie wcześniejsze zlecenia. To sprawia, że pociąg jest użyteczny jako punkt wyjścia na kolejną wyprawę.
Źródła i weryfikacja
Ten artykuł łączy cytowane fakty z praktycznymi poradami redakcyjnymi. Przed zastosowaniem starszej trasy sprawdź wersję i uwagi dotyczące niepewności.
